Owen Benett Jones, Pakistan. Oko cyklonu, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2005
Zawsze chciałem przeczytać tą książkę. Dlatego, że Pakistan to jeden z punktów zapalnych na mapie świata, gdzie zawsze dzieją się ciekawe rzeczy, a mimo tego kraj ten pozostaje w cieniu innych spraw. I dlatego, że "Oko cyklonu" to chyba jedyna przetłumaczona w Polsce pozycja poświęcona wyłącznie temu zagadnieniu.
Autor zdaje relację z półwiecza trudnej historii Pakistanu, ukazując niuanse wewnętrznej polityki i spraw społecznych. Pakistan w jego oczach jawi się jako organizm słaby, pełen religijnych i etnicznych podziałów wśród mieszkańców. Geopolityczne uwarunkowania, takie jak sąsiedztwo wiecznie ogarniętego wojną Afganistanu, obecność Pasztunów i talibów na własnym terytorium czy niegasnący zatarg z sąsiadem zza miedzy: Indiami, podgrzewają temperaturę w pakistańskim kotle. Stabilność utrzymuje armia, która posiada spory wpływ na kształt tamtejszej "sterowanej demokracji". Mimo tego Pakistan jest bólem głowy swego sojusznika -USA - ze względu na swoją nieprzewidywalność oraz arsenał nuklearny...
Owen Benett Jones brnie czasem zbyt w historyczne i partyjne niuanse (wieje nudą), a zarazem rozwija tylko to, co już od dawna o Pakistanie powszechnie wiadomo. Więcej smaczków mają artykuły Wojciecha Jagielskiego. Pomimo tego dla znawców tematu jest to lektura obowiązkowa.
This post is archived under
Afganistan,
Azja,
Bliski Wschód,
Dialog,
Indie,
islam,
Pakistan,
politologia,
Wojciech Jagielski
